W  ciszy tego miejsca wyraźnie słychać każdy dźwięk.
Pukanie owadów w szyby, dalekie szczekanie psów, lodówkę.
Jeszcze kilka odgłosów i będę słyszała własne serce.

Na wsi najwspanialsze są poranki. I poranne podlewanie trawy. I klimat wakacji.
A wstawanie o 6 to przyjemność nie obowiązek.
I już nie rzucamy kamieniami w koguty sąsiadów.

Miastowi wynieśli się na wieś.
Każdego ranka oglądają wschód słońca z łóżka sypialnianego.





I muszą nauczyć się robić zakupy na tydzień, bo pomrą z głodu.

Moja babcia mawiała, że jak  sobie człowiek popłacze, to będzie miał ładniejsze oczy.



Bardzo na to liczę, bo jak na razie to mam bardziej czerwone.

Pozbawiona przyjemności jedzenia cierpkich śliwek, letnich pomidorów, gruntowych ogórków, pierwszych malin i ostatnich poziomek, kwaśnych wiśni, seksu, pepsi, piwa z sokiem, wieczorów z filmem, długich poranków w łóżku, czekoladek, powolnych zakupów zaznaczam w kalendarzu pierwszy miesiąc z małym groszkiem.
Już wiem, że choć fizycznie podobna do starszej, ma zupełnie inny temperament.

Moja dzielna czterolatka nawet nie jęknęła podczas borowania trzech zębów.
A bolało.
Widać było w oczach przerażenie i jakiś smutek.

Więc czy mogłam jakiś czas później na nią krzyczeć odrywając wielką naklejkę "dzielny pacjent" z nagiej piersi noworodka.
No jakże bym mogła...